Head Image
Head Image
முகப்பு கவிதை சிறுகதை கட்டுரை மதிப்புரை தொடர்புக்கு
Select Issue



நாட்டியத் தமிழின் திட்டமும் நுட்பமும்
 

முனைவர். செ. கற்பகம்

                                                                                    உதவிப் பேராசிரியர்

                                                                                    இசைத்துறை,

                                                                                    தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம்,

                                                                                   தஞ்சாவூர்.

 இயல், இசை, நாடகம் என்னும் மூன்று கூறுகளைத் தமிழ்மொழி கொண்டுள்ளது. நாடகத்தமிழின் ஒரு கூறாக நாட்டியத்தமிழ் விளங்குகிறது. அகத்தியர் படைத்த அகத்தியம் நூல் முதல் காலந்தோறும் நாட்டியத் தமிழும் வளர்ந்து வருகிறது. சிகண்டியார் படைத்த தேனிசை என்னும் நூலும் வேறு சில நூற்களும் இசை, நாடகம், நாட்டியம் பற்றிய நூற்களாக இருந்துள. இவைகள் இன்று வரை கிடைக்கவில்லை. கிடைத்துள்ள பஞ்சமரபு, கூத்த நூல், அபிநய தர்ப்பணம், மகாபரத சூடாமணி, நடனாதி வாத்திய ரஞ்சனம் போன்ற நூற்களும், இயல், இசைத்தமிழ் இலக்கண இலக்கியங்கள் வாயிலாக நாட்டியத் தமிழின் திட்ப நுட்பங்களை எடுத்துரைக்கும் நிலையில் இக்கட்டுரை வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.

 நாட்டியம்

             கூத்து, ஆடல், நாட்டியம், நடனம் என்கிற பெயரால் நாட்டியத்தமிழ் அழைக்கப் பெற்று வருகிறது. தொல்காப்பியர் காலத்தில் இது கூத்து என்று அழைக்கப் பெற்றது. தொல்காப்பியத்தில் கூத்துக்கள் பல கூறப்பட்டுள்ளன. வெறியாட்டு, முன்தேர்க்குரவை, பின்தேர்க்குரவை, வாடாவள்ளி, கழல்நிலக் கூத்து ஆகிய கூத்துக்கள் பற்றிய செய்திகள் உள. மேலும் நாட்டியம் என்கிற சொல் வழக்காறும் தொல்காப்பியத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது.

                         ஒப்பும் உருவும் வெறுப்பும் என்றா

                         கற்பும் ஏரும் எழிலும் என்றா

                         சாயலும் நாணும் மடனும் என்றா

                         நோயும் வேட்கையும் நுகவும் என்றாங்கு

                         ஆவயின் வரூஉம் கிளவி யெல்லாம்

                         நாட்டிய மரபின் நெஞ்சு கொளின் அல்லது

                         காட்ட லாகாப் பொருள என்ப         - தொல்.பொருள் 247

              ஒப்பு, உருவு, வெறுப்பு முதலாகக் கூறப்பட்ட பொருள்கள் எல்லாம் நாட்டிய மரபின்படி உள்ளத்தால் உணர்ந்து கொள்ளப்படும் பொருள்களாகும் என்கிறது. நாட்டிய நன்னூல் நன்கு கடைபிடித்து மாதவி ஆடினாள் என்று சிலப்பதிகாரம் குறிப்பிடுகிறது. எனவே ஆடலை நாட்டியம் என்று அழைக்கும் வழக்காறும் தொன்மையான ஒன்றாகும். நாட்டியம் என்கிற சொல் நட்டு என்கிற தொழிலடியாகத் தோன்றிய பெயராகும்.

 வெறியாட்டு

             தொல்காப்பியத்தில் வெறியாட்டு என்கிற கூத்து குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. வேலவனை வெறியாட அழைக்கும் நிலையில் இக்கூத்து அமைந்துள்ளது. தலைவியின் மெலிவு கண்டு அதன் காரணத்தை அறிந்திட கட்டினும் கழங்கினும் கண்டறிய முயன்ற செய்தி இடம் பெற்றுள்ளது. இச்செய்தி மூலம் வெறியாட்டுக் கூத்தும் கூறப்பட்டுள்ளது

                         கட்டினுங் கழங்கினும் வெறியென லிவரும்

                         ஒட்டிய திறத்தின் செய்திக் கண்ணும்       - தொல்.பொருள்

 இதனைக் காந்தள் கூத்து என்றும் சுட்டுகிறது. குறிஞ்சி நில மக்கள் வாழ்வோடு தொடர்புடையது. கட்டினும் கழங்கினும் குறி சொல்லும் நிகழ்வை மையமிட்டு அமைந்துள்ளது. இதன் அடிப்படையில் பிற்காலத்தில் ஏராளமான குறவஞ்சி நாட்டிய நாடகங்கள்                   தோன்றியுள்ளன. கும்பேசர் குறவஞ்சி, குற்றாலக் குறவஞ்சி, சரபேந்திர பூபாலக் குறவஞ்சி போன்ற மிகச் சிறந்த குறவஞ்சி நாட்டிய நாடகங்கள் வழக்கில் உள்ளன. இக்குறவஞ்சி நாட்டிய நாடகங்கள் ஆலயத்திலிருந்து இன்று அரங்கக் கலை வடிவமாகத் திகழ்கின்றன. இயல், இசை, நாடகம் என்னும் முக்கூறுகளையும் முழுமையாகக் கொண்ட நாட்டியத் தமிழ் நூற்களாக உள்ளன.

 குரவைக் கூத்துகள்

             தொல்காப்பியத்தில் முன்தேர்க் குரவை, பின்தேர்க்குரவை என்கிற கூத்துக்கள் குறிப்பிடப் பெற்றுள்ளன. இவை புறத்தினைச் சார்ந்த கூத்துக்களாக உள்ளன.

                         வென்ற கோமான் முன்தேரோர் குரவையும்

                         ஒன்றிய மரபிற் பின்தேர்க் குரவையும்

 தேரில் வந்த அரசன் பலரையும் வெற்றி கொண்டான். வெற்றியின் மகிழ்ச்சியில் தேர்த் தட்டில் நின்று கொண்டு தம் வீரர்களோடு கைகோர்த்த நிலையில் முன்தேர்க் குரவை ஆடினான். தேரின் பின் நின்று கொண்டு மறவரும் விறலியரும் வேந்தனைப் புகழ்ந்து பாடிக் கொண்டு பின்தேர்க் குரவை ஆடிய நிகழ்வுகளைத் தொல்காப்பியம் குறிப்பிடுகின்றது.

             குரவை என்பது ஒருவகை நாட்டியமாகும். இது குழு நடனமாகும். தழூஉ ஆடல் என்று குறிப்பிடப்படுகிறது. ஒருவரை ஒருவர் தழுவிக் கொண்டு ஆடும் ஆடல், தொல்காப்பியர் காலத்தில் வெற்றிக் களிப்பில் ஆடிய ஆடலாகவும் தேரின் முன்பின் நின்று ஆடிய ஆடலாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. இம்முன்தேர்க்குரவை, பின்தேர்க்குரவை பாடல்கள் சிலப்பதிகாரத்திலும் இடம் பெற்றுள்ளன.

             தேரோ வந்தது, செய்வினை முடித்து எனக்

             காஅர்க் குரவையொடு           - சிலம்பு : 26 .119-120

 இவ்விரு குரவைக் கூத்துக்கள் சங்க இலக்கியங்களில் இடம் பெறவில்லை.

             சிலப்பதிகார காலத்தில் குரவைக் கூத்து மேலும் வளர்ந்து மக்கள் வழக்கில் நிலவிய ஆடலாக அமைந்துளது. மக்கள் வாழ்வியலோடு இணைந்த ஒன்றாகவும், தெய்வ வழிபாட்டோடு அமைந்த ஒன்றாகவும் விளங்கியுள்ளது. குறிஞ்சி நில மக்கள் ஆடிய குன்றக் குரவையும் முல்லை நில மக்கள் ஆடிய ஆய்ச்சியர் குரவையும் விரிவாகச் சிலம்பில் எடுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. இக்குரவைக் கூத்தை எழுவரோ, எண்மரோ, ஒன்பதின்மரோ சேர்ந்து ஆடியுள்ளனர். ஆய்ச்சியர் குரவையில் ஆடுவோர் புனைப்பெயர் பெற்ற நிலையும், அத்தோடு இசையலகின் மூலம் தொன்றுபடுமுறையில் நின்று ஆடிய செய்தியும் கூறப்பட்டுள்ளன. இவை மூலம் செம்பாலை, படுமலைப்பாலை, அரும்பாலை, கோடிப்பாலை போன்ற பாலை முறைகள் கணக்கிடப்பட்டமையையும் காண்கிறோம். தமிழர்களின் தொன்றுபடு இசை மரபு, வம்புறு மரபுகள் கூறப்பட்டுள்ளன. இவை திட்ப நுட்பம் இணைந்த இசைக் கணக்கீடுகள் ஆகும்.

             சிலப்பதிகார காலத்தில் குரவைக் கூத்து மக்கள் ஆடலாக அமைந்ததோடல்லாமல், இசைக் கணிதவியல் முறைக்கும் பயன்பட்டுள்ளது. இவ்விசைக் கணக்கீட்டு முறையை டாக்டர் எஸ். இராமநாதன் மிகச் சிறப்புடன் ஆராய்ந்து சிலப்பதிகார இசைத்தமிழ் என்னும் நூல் மூலம் வெளியிட்டுள்ளார். சிலப்பதிகாரத்தில் குரவை ஆடலுக்குரிய பாடல்களும் படைக்கப் பெற்றன. ஆயர் பாடியில் ஏற்பட்ட தீநிமித்தங்கள் காரணமாகத் தாம் வழிபடும் மாயோன் மீது குரவை ஆடி, துயரம் நீங்கிட ஆய்ச்சியர்கள் முனைகிறார்கள். ஆடிப்பாடி வழிபாடு செய்கின்றனர்.

                         “ஆயர் / பாடியயில் / எருமன் / றத்து

                         மாய / வனுடன் / தம்முன் / ஆடிய

                         வால / சரிதை / நாடகங்  / களில்

                         வேல் / நெடுங்கண் / பிஞ்ஞையோடு / ஆடிய

                         குரவை / ஆடுதும் / யாம்”                         17:28:33

  என்று குரவை ஆடிட முனைகின்றனர். பாடல்களைப் பாடுகின்றனர். ஆடல்களை ஆடுகின்றனர். அப்பொழுது குரவைப் பாடல்களைப் பாடுகின்றனர். இவ்வகையில் மாயவன் குழலிசையோடு பாடி ஆடிய பாடல்கள் மூன்று இடம் பெற்றுள.

 1.         கன்று குணிலாக் கனி உதிர்த்த மாயவன்

 இன்று நம் ஆனுள் வருமேல், அவன் வாயில்

 கொன்றை அம் தீங்குழல் கேளாமோ, தோழீ!

 2.         பாம்பு கயிறாக் கடல் கடைந்த மாயவன்

 ஈங்கு நம் ஆனுள் வருமேல், அவன் வாயில்

 ஆம்பல் அம் தீங்குழல் கேளாமோ, தோழீ!

 3.         கொல்லை அம் சாரல் குருந்தொசித்த மாயவன்

 எல்லை நம் ஆனுள் வருமேல், அவன் வாயில்

 முல்லை அம் தீங்குழல் கேளாமோ, தோழீ!

             என்ற இப்பாடல்கள் மாயவன் மீது பாடி ஆடிய பாடல்களாக உள்ளன. இவை நாட்டியத் தமிழ்ப் பாடல்களாகும். நாட்டியத் தமிழின் முன்னோடிப் பாடல்களாக உள்ளன. பிற்காலத்தில் தோன்றிய நாட்டியத் தமிழ்ப்பாடல்கள் எம்முறையில் அமைய வேண்டும் என்பதனை உணர்த்திய பாடல்களாகும். ஒரு பொருள் மேல் மூன்றடுக்கிய நிலையில் அமையும் தாழிசைப் பாடல்களாக உள்ளன. பிற்கால கீர்த்தனை இலக்கியங்களில் அமையும் சரணப்பகுதி பாடல்களாக உள்ளன. இசைப் பாடலுக்கேற்ற வகையில் பாடு பொருள்கள் மூன்று முறை அடுக்கியும், சொல் மடக்கு, தொடர் மடக்கு நிலைகளைக் கொண்டுள. இவை பண்டைய இசை முறைகளுடன் அமைந்த பாடல்களாகும். கொன்றையம் தீங்குழல், ஆம்பலந் தீங்குழல், முல்லையந் தீங்குழல் என்பன கொன்றை, ஆம்பல், முல்லை என்கிற தாவரப் பெயர்களோடு மட்டும் அமையாமல் இசைமுறையாகவும் அமைந்துள. இசை ஆய்வாளர்கள் இவற்றை ஆராய்ந்து உள்ளனர்.

             தஞ்சை மு. ஆபிரகாம் பண்டிதர் கருணாமிர்த சாகரம் (1917) என்கிற நூலில் சில ஐயங்களை எழுப்பி, இவற்றிற்கு விடை கூறுவர் உண்டோ என்கிற என் வினாவை எழுப்பியுள்ளார். அவ்வினாக்களில் ஆய்ச்சியர் குரவைப் பாடல்களில் பண்ணில் பெயர்த்துப் (கிரகபேதம் செய்து) பாடுவார் உண்டோ? என்கிற ஒரு வினாவையும் எழுப்புயுள்ளார். இவ்வினாவிற்கு விடைகாணும் முயற்சியில் தஞ்சை பொறியாளர் கோவிந்தராசனார் எங்களை ஈடுபடுத்தினார். இதற்கான விடையை 25.11.2012 அன்று தஞ்சையில் நடைபெற்ற உலகத் திருக்குறள் பேரவை கூட்டத்தில் இக்கட்டுரையாளர் செய்முறையின் மூலம் பண்ணுப் பெயர்த்தல் முறையில் பாடிக்காட்டினார்.

             முல்லையந்திறம், குறிஞ்சியந்திறம், மருததிறங்கள் விளக்கப்பட்டன. இவற்றின் மூலம் மோகனம், மத்தியாமவதி, சுத்தசாவேரி இராகங்களில் இப்பாடல்கள் பாடிக்காட்டப் பெற்றன.

              இவ்வாறு தொல்காப்பியத்தில் தொடங்கிய குரவைக்கூத்து முறை சங்க இலக்கியங்களில் மலர்ந்து சிலம்பின் உச்ச நிலைக்குச் சென்றுள்ளது. இது ஆடலாக மட்டும் அமையால் இசைப் பாடல்களாகவும் உள்ளன. தொன்று படு இசை முறையைக் காட்டுகின்றன.

 கொடுகொட்டி

             கொடு கொட்டி என்கிற ஒரு வகைக் கூத்தினைக் கலித்தொகை பாடல் வழி அறிகிறோம். கலித் தொகை கடவுள் வாழ்த்துப் பாடலில் சிவபெருமான் கொடுகொட்டி, காபாலம், பாண்டரங்கம் என்கிற கூத்துக்களை ஆடிய செய்தியும், உமையம்மை சீர், பாணி, தூக்கு என்கிற தாள அறுதிகளைக் கொட்டிய செய்தியும் கூறப்பட்டுள்ளன. இம்மூவகைக் கூத்துக்களுள் கொடு கொட்டி என்பதும் ஒன்றாகும்.

             சிவபெருமான் திரிபுரங்களை எரித்த செய்தி புராணங்களிலும் திருமுறைகளிலும் இடம் பெற்றுள்ளன. திருவதிகை தலப்புராணத்தொடு தொடர்பு பட்டுள்ளது. சிவபெருமான் தேவர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கத் திரிபுரத்தை எரிப்பதற்காக உடுக்கை யொலியை எழுப்பிக் கொண்டு பல்வகை வடிவங்களையும் தன்னகத்தே ஒடுக்கிக் கொண்டு உமையவள் சீர் என்னும் தாள அறுதியை அமைக்க கைகளைக் கொட்டிக் கொண்டு ஆடினார் என்று கலித்தொகை கடவுள் வாழ்த்துப் பாடல் குறிப்பிடுகின்றது. கை கொட்டி ஆடியது ஆடல் கொடு கொட்டியாயிற்று.

                         படுபறை பலவியம்பப் பல்லுருவம் பெயர்த்து நீ

                         கொடுகொட்டி யாடுங்கால் கோடுயர் அகலல்குற்

                         கொடிபுரை நுசுப்பினாள் கொண்டசீர் தருவாளே

 (கலித்தொகை கடவுள் வாழ்த்து)

             கொடு கொட்டி என்பது ஒரு வகைக் கொட்டாட்டமாகும். கொடுகொட்டி என்கிற தொடராட்சி கலித் தொகையில்தான் முதன் முதலில் இடம் பெற்றுள்ளது. இது ஒருவகை ஆடல் என்பதனைச் சிலம்பு மூலம் அறியமுடிகின்றது.

 மாதவியாடிய பதினொரு வகை ஆடல்களில் கொடு கொட்டியும் ஒன்றாகும். சிவபெருமான் முப்புரம் எரித்த வரலாற்றொடு தொடர்புபடுத்தி சிலம்பு கூறுகிறது.

 பாரதி யாடிய பாரதி யரங்கத்துத்

 திரிபுர மெரியத் தேவர் வேண்ட

 எரிமுகப் பேரம்பு ஏவல் கேட்ப

 உமையவள் ஒரு திறனாக ஓங்கிய

 இமையவன் ஆடிய கொடு கொட்டி யாடலும்

 (சிலம்பு - 6 : 39 - 43)

 கலித்தொகை பாடல் சிவபெருமான் கொடுகொட்டி ஆடிட, உமை சீர்த்தாளம் இசைத்தாள் என்கிறது. சிலப்பதிகார கடலாடு காதையில் மாதவி தன் உடலின் ஒரு பகுதியைச் சிவபெருமானாகவும் ஒரு பகுதியை உமையவளாக ஒப்பனை செய்து கொண்டு கொடுகொட்டி ஆடினாள் என்கிறது.

             இக்கொடு கொட்டி பற்றி சிலப்பதிகாரத்தில் மேலும் ஒரு செய்தி உள்ளது. சேரன் செங்குட்டுவன் முன் கூத்தச் சாக்கையன் என்கிற ஆடல் கலைஞன் கொட்டிச் சேதம் என்னும் ஆடலை ஆடிக் காட்டினான். கூத்தச் சாக்கையன் தன் உடலின் ஒரு பாகத்தைச் சிவனாகவும் ஒரு பாகத்தை உமையாகவும் ஒப்பனை செய்து கொண்டு ஆடினான். ஆண்பகுதி ஆடும்பொழுது பெண் பகுதி ஆடாமலும் பெண்பகுதி ஆடுகையில் ஆண்பகுதி ஆடாமலும் ஆடினான் என்கிறது. இவ்வகை நுட்பமிகு ஆடல் நிலையைச் சிலப்பதிகாரம் வழி அறிகிறோம். உடலின் வலது பாகம் ஆடும்பொழுது இடது பாகம் ஆடாமலும் இடது பாகம் ஆடுகையில் வலது பாகம் ஆடாமலும் ஆடும்முறை கி.பி.இரண்டாம் நூற்றாண்டளவில் தமிழகத்தில் இருந்துள்ளது என்பதனை நினைந்து வியக்கிறோம்.

             திருநிலைச் சேவடி சிலம்புவாய் புலம்பவும்,

             பரிதரு செங்கையின் படுபறை ஆர்ப்பவும்,

             செங்கண் ஆயிரம் திருக்குறிப்பு அருளவும்,

             செஞ்சடை சென்று திசைமுகம் அலம்பவும்,

             பாடகம் பதையாது , சூடகம் துளங்காது ,

             மேகலை ஒலியாது , மென்முலை அசையாது ,

             வார்குழல் ஆடாது , மணிக்குழல் அவிழாது ,

             உமையவள் ஒரு திற னாக, ஓங்கிய

             இமையவன் ஆடிய, கொட்டிச் சேதமும்.          (28 : 67 - 75)

 கலித்தொகையில் கொடுகொட்டியைச் சிவபெருமான் ஆடியமையும், சிலம்பில் மாதவி உமையொரு பாகனாக வேடங்கொண்டு ஆடியமையும், கூத்தச் சாக்கையன் உமையொரு பாகனாக வேடங்கொண்டு ஆடியமையும் கூறப்பட்டுள்ளன. பண்டைய நாளிலேயே ஆண் பெண் இருபாலரும் இவ்வகை ஆடல் ஆடியுள்ளனர் என்பதனை இவை மூலம் அறிகிறோம்.

             இவ்வொப்பனை மாதொரு பாகன் ஒப்பனையாகும். மாதொரு பாகம் ஒப்பனை உருவைச் சிவாலயங்களில் காணலாம். திருச்செங்கோடு தலபுராணத்தொடு தொடர்பு கொண்டுள்ளது. இத்திருவுருவை அர்த்த நாரீஸ்வரர் என்கின்றனர். மாமல்லபுரம், கும்பகோணம், திருச்செங்காட்டாங்குடி, காஞ்சிபுரம், மதுரை, தாராசுரம் கோயில்களில் இத்திருவுருவைக் காணலாம். தஞ்சாவூர் மேலவீதியில் உள்ள சங்கர நாராயணன் கோயில் முகப்புச் சிற்பத்தில் இத்திருவுவைக் காணலாம். இத்திருவுரு மூலம் ஆடலில் அமையும் ஆங்கீக அவிநய நுட்பங்களைக் கண்டுணர முடிகிறது. மேலும் ஆணுக்குரிய தாண்டவ ஆடல் முறையையும் பெண்மைக்குரிய நளின நடன முறையையும் கண்டுணர முடிகின்றது. ஒருவரே இருவகை நடனங்களையும் ஆடிய முறைறையும் உணரமுடிகின்றது. ஆண்கள் பெண் வேடம் கொண்டும் பெண்கள் ஆண்வேடம் கொண்டும் இன்றும் ஆடி வருகின்றனர். இத்திருவுரு பற்றிய குறிப்புகள் திருமுறைகளில் ஏராளமாக உள. இவ்வகை ஆடலின் தொடர்ச்சியைத் திருமுறைகள் வாயிலாக அறிகிறோம்.

             மாதிலங்கு மேனியார்                1 : 1 : 5

             மலையாள் பாகவடிவினர்       2 : 215 .10

             பெண்ணாருந் திருமேனிப் பெருமான் 3 : 323.11

             அரிவையோர் பாகர்             4 : 25 : 6

             ஆணொடு பெண்ணுமாம் மெய்யன்    5 : 97 : 10

             மெல்லியலை ஆகங்கொண்டார்       7 : 17 : 3

             இக்கொடு கொட்டி ஆடல் கை கொட்டி ஆடும் ஆடலாகும். இது தற்காலத்தில் இது கும்மி ஆடலாக அமைந்துள்ளது. கைகொட்டி ஆடும் கொடுகொட்டி ஆடல் கொம்மி ஆடல் என்றும், கும்மி ஆடல் என்றும் மாறி வளர்ந்துள்ளது. கை கொட்டி ஆடும் முறை மட்டும் பின்பற்றப்பட்டுள்ளது.

               கும்மியின் பழம் பெயர் கொம்மியாகும். பழமொழி நானூறு, சீவக சிந்தாமணி நூற்களில் கொம்மை என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

                         கூற்றம் - புறம் கொம்மை கொட்டினார் இல்     - பழமொழி நானூறு 291

                         குஞ்சரம் கூற்றொடு கொம்மை கொட்டு          - சீவக 2230

 கையை ஒன்று சேர்த்துத் தட்டிக் கொண்டு ஆடல் ஆடலாகும். குழுமியாடல் என்பதன் அடிப்படையிலும் வந்துள்ளது. வள்ளலார் பாடலிலும் பாரதி, பாரதிதாசன் பாடல்களிலும் கும்மிப் பாடல்கள் உள.

                           செந்தமிழ் / நாடெனும் / போதினி / லேஇன்பத்

                         தேன்வந்து / பாயுது / காதினிலே / எங்கள்

                         தந்தையர் / நாடென்ற / பேச்சினிலே / ஒரு

                         சக்திபி / றக்குது / மூச்சினிலே

 என்கிற பாரதியின் பாடல் கும்மி மெட்டில் அமைந்த ஆட்டப் பாடலாகும். நாலன் நடை தாளத்தில் இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

              இவ்வாறு கலித்தொகை கூறும் கொடு கொட்டி புராண அடிப்படையிலும் இன்றைய ஆடல் கைகொட்டி ஆடும் பல்பொருள்கள் நிலைகளிலும் அமைந்துளது. இன்றும் சிலவகை ஆடல் வாழ்ந்து வருகிறது. சமய நெறியோடு அமைந்த இவ்வாட்டப் பாட்டு இன்று தேசிய நெறி போற்றும் ஆட்டப் பாட்டாகவும் சமுதாய மேம்பாட்டு வழி முறைகள் கூறும் ஆட்டப் பாட்டாகவும்  வளர்ந்துள்ளது.

 வரிக்கூத்து

            சிலப்பதிகாரத்தின் முப்பது காதைகளுள் மூன்று வரி என்கிற பெயரால் அழைக்கப் பெற்று வருகின்றன. 1. கானல் வரி, 2. வேட்டுவவரி, 3. ஊர்சூழ்வரி. வரி என்கிற சொல் கோடு, கொம்பு என்கிற பொருள்களில் வழங்கப் பெற்று வந்தது. சிலப்பதிகார காலத்தில் ஒரு வகை இசைப் பாடலுக்கும் ஒருவகைக் கூத்துக்கும் உரிய பெயராயிற்று. இவ்வகையில் கானல் வரி இசைக்குரிய பெயரோடும் வேட்டுவ வரி கூத்துக்குரிய பெயரோடும் தொடர்பு கொண்டுள. வரி என்கிற சொல் வருணித்தல் என்கிற பொருள் அடிப்படையிலும் அமைந்துள்ளது. மதுரை நகரை கண்ணகி பலபட வருணித்தமையால் ஊர்சூழ் வரி என்று பெயரையும பெற்றுளது.

    வேட்டுவ வரி 167 பாடல் அடிகளைக் கொண்டுள்ளது. இதில் 24 பகுதிகள் உள. உரைபாட்டு மடை (1 - 75) நீங்கலாக ஏனைய பகுதிகள் கூத்துக்குரியன. 1.வாடாவள்ளி. இது வள்ளிக் கூத்தாகும். வள்ளிக் கூத்து தொல்காப்பியர் காலம் முதல் வழங்கப்பட்டு வந்த கூத்தாகும். தங்கள் நாட்டு அரசர் போரில் வெற்றி பெற வேண்டி முருகனைப் பெண்கள் வழிபடும் நிலையில் இக்கூத்து அமைந்துள்ளது.

             இக்கூத்துப் பற்றிய செய்தி பெரும் பாணாற்றுப்படையில் இடம்பெற்றுள்ளது. சிலம்பில் வேட்டுவ வரியில் கொற்றவை கோலம் கொண்டு முன்றிலில் ஆடப் பெற்ற நிலையில் உள்ளது.

                  கொற்றவை கொண்ட அணி கொண்டு நின்ற இப்

             பொன்தொடி மாதவர் தவம் என்னை கொல்லோ?

             பொன் தொடி மாதவர் பிறந்த குடிப்பிறந்த

             வில்தொழில் வேடர் குலனே, குலனும்           (86 - 90)

 மேலும் கொற்றவை வழிபாடு நிகழ்த்திய நிலையிலும் இவ்வாடல் அமைந்துள்ளது.

              சங்கமும் சக்கரமும் தாமரைக் கையேந்திச்

             செங்கண் அரிமான் சினவிடை மேல் நின்றாயின்

             கங்கை முடிக்கணிந்த கண்ணுதலோன் பாகத்து

             மங்கை உருவாய் மறை ஏத்தவே நிற்பாய்  (107 -110)

 மேலும் கூத்துள்படுதல், வெட்சி, கொடை, அவிப்பலி, பலிக்கொடை போன்ற பொருள்களில் அமைந்த பாடல்களோடு வரிக்கூத்து வேட்டுவவரியில் இடம் பெற்றுளது. இறுதியில் பாண்டியனை வாழ்த்தி முடிந்துள்ளது.

     வரிக்கூத்து, வரிசாந்திக்கூத்து, வரிக்குலம் போன்றன கூத்தோடு தொடர்புடையன. மேலும் சிலம்பு கூறும் கந்துகவரி இன்றைய நிலையில் பந்தாட்ட நாட்டியமாகவும், ஊசல் வரி, அம்மானை வரி போன்றன நாட்டியங்களுக்குரியனவாகவும் உள்ளன. இவைகள் நாட்டியத் தமிழ் வடிவங்களாக உள்ளன. சிலப்பதிகார வாழ்த்துக் காதையில் சேர சோழ பாண்டிய மன்னர்களை வாழ்த்தி ஆடப் பெற்ற பாக்களாக உள்ளன.

 பந்தாட்ட ஆடல்

             பந்தாடுதல் போல் ஆடிப்பாடி ஆடுதல் பந்தாட்ட ஆடலாகும். இன்றைய நாட்டிய அரங்குகளில் இவ்வகை நாட்டியம் ஆடப்பெற்று வருகிறது. இந்நாட்டியத்திற்குரிய மூலம் சிலம்பின் வாழ்த்துக் காதையில்  உள்ளன.

                        பொன்னி லங்கு பூங்கொடி! பொலஞ்செய் கோதை வில்லிட,

                        மின்னி லங்கு மேகலைக ளார்ப்ப! ளார்ப்ப ! வெங்கனும்

                        தென்னன் வாழ்க வாழ்க என்று சென்று பந்தடித்துமே

                        தேவார மார்பன் வாழ்க! வென்று பந்து அடித்துமே.

                                                                                               (சிலம்பு 29 : 20)

 இப்பாடல் மும்மை நடையில் அமைந்துள்ளது. சீவக சிந்தாமணியிலும் இதே நடையில் பந்தாட்ட ஆடல் பாட்டு இடம் பெற்றுளது.

                           வைத்த பந்தெ டுத்தலும், மாலை யுட்க ரத்தலும்,

                         கைத்த லத்தி னோட்டலும், கண்ணி நெற்றி தீட்டலும்,

                         பத்தி யிற்பு டைத்தலும், பைய ரவ்வி னாடலும்,

                         இத்தி றத்த பந்தினோ டின்ப மெல்லை யில்லையே   (151)

               குற்றாலக் குறவஞ்சியில் பல்லவி அனுபல்லவி சரணத்துடன் இவ்வகை நாட்டியத் தமிழ் இடம் பெற்றுள்ளது.

 பல்லவி

                         பந்தடித்தனளே வசந்த சுந்தரி

                         விந்தை யாகவே                           (பந்த)

 அனுபல்லவி

                         மந்தர முலைகள் ஏசலாட

                         மகரக் குழைகள் ஊசலாடச்

                         சுந்தர விழிகள் பூசலாடத்

                         தொங்க தொங்கத் தொங்கத்

                         தொம் மெனப்                        (பந்த)

 சரணம்

                         பொன்னின் ஒளியில் வந்து தாவிய

                                    மின்னின் ஒளி போலவே

                         சொன் னயத்தினை நாடி நாடித்

                                     தோழியருடன் கூடிக் கூடி

                         நன்னகர்த்திரி கூடம் பாடி

                                     நகுர்தத் திகுர்தத் தகுர்தத் தொம்மெனப்   (பந்த)

   இப்பந்தாட்டப் பாடல் ஆடலுக்குரிய தாள அமைப்போடும், அதற்குரிய சந்த அமைப்போடும், ஆடலின் சொற்கட்டுக்களோடும் அமைக்கப் பெற்றுள்ளது. ஆடும் திறத்திற்கேற்ற வகையிலும் இயலும் இசையும் அமைந்துள.

             இக்கட்டுரையாளர் உருவாக்கியசூடிக் கொடுத்த சுடர்க்கொடிஎன்கிற நாட்டிய நாடகத்தில் ஆண்டாள் தன் தோழியருடன் பந்தாடிக் கொண்டு வரும் நிலையில் பின்வரும் பாடல் அமைக்கப் பெற்றது. இப்பாடலை இக்கட்டுரையாளர் மேடைகளில் கூறியுள்ளார்.

 பல்லவி

                                                 பந்தடித்தனளே - பாவை

                                                 பந்தடித் தனளே            (பந்த)

 அனுபல்லவி

                                                 தோழியரும் மகிழ்ச்சியுற

                                                 ஆடிப்பாடி பாவை யோடி        (பந்த)

 சரணம்

                                                 தத்தி தத்தி பந்தும் ஓட

                                                 தாவி தாவி அவளும் ஓட

                                                 திதிதெய் திதிதெய் என்று ஆடி

                                                 திருமாலின் புகழைப் பாடி (பந்த)

               இவ்வகையில் நாட்டியத் தமிழ்ப் படைப்புகள் தொடர்ந்து படைக்கப் பெற்றும் மேடை படுத்தப்பட்டும் வருகின்றன. இவற்றின் தொன்மை வடிவத்தையும் காலந்தோறும் வளர்ந்து வந்த நிலைகளையும் தற்காலத்தில் வழங்கப் பெற்று வரும் நிலைகளையும் கண்டறிதல் அவசியமாகும்.

               தற்காலத்திற்கு முன்பு வரை தமிழ்நாட்டிய உலகில் தெலுங்கு, சமஸ்கிருதம், மராட்டிய மொழிப் பாடல்கள் அதிகம் இடம் பெற்று வந்தன. இவற்றைக் கற்று ஆடி வந்தனர். ஆனால் தற்காலத்தில் பெரும்பாலும் தமிழ் உருப்படிகளே கையாளப் பட்டு வருகின்றன. பண்டைய தமிழ் நாட்டிய உருப்படிகளையும் கையாள்கின்றனர். தெய்வத் தமிழ்ப்பாக்களை மிகுதியாக இன்று பயன்படுத்தி வருகின்றனர். இப்பாடல்களை நாட்டிய வடிவில் காணும் ஆர்வம் இன்று பெருகி வருகிறது. சொல் உணர்ந்து, பொருள் உணர்ந்து, சுவையுணர்ந்து இசையோடு ஆடி வருகின்றனர்.

              திருமுறை, திவ்வியபிரபந்தப் பாடல்கள், வள்ளலாரின் திருவருட்பா, அருணகிரியாரின் திருப்புகழ்ப் பாடல்கள், சித்தர்களின் பாடல்கள், பாரதி, பாரதியார் பாடல்கள் நாட்டியம் வாயிலாக இன்று மேடைகளில் உலா வருகின்றன. பாடல்களின் சொல், பொருள், சுவையோடு காட்சி வடிவில் கண்டு  மக்களும் மகிழ்கின்றனர்.

            இன்றைய நிலையில் முத்தமிழும் ஒருங்கே திகழும் தமிழ் நாட்டிய நாடகங்கள் மிகுதியாகக் கையாளப்படுகின்றன. சமயச் சான்றோர்களின் வாழ்க்கை வரலாறு, வரலாற்று நாயகர்களின் வாழ்வியல், தேசிய வளர்த்த தமிழ் அறிஞர்களின் வரலாறு, சமுதாய விழிப்புணர்பு நோக்கங்களை மையமிட்டு நாட்டிய நாடகங்கள் நாள்தோறும் தோன்றி வருகின்றன.

             காரைக்கால் அம்மையார் நாட்டிய நாடகம், திருநீலகண்ட குயவனார் நாட்டிய நாடகம், இராசராச சோழன் சரித்திரம், சிவகாமியின் சபதம், ஆண்டாள் சரித்திரம், பரவை நாச்சியார் ஊடல், சிறுத் தொண்டர் நாடகம், மீனாட்சி கல்யாணம், வள்ளித் திருமணம், அரங்கன் தேடிய அணங்கு, செக்கிழித்த செம்மல், புரந்தரதாசர், மகாகவி காளிதாசர், குறவஞ்சி நாட்டிய நாடகங்கள் போன்றன அழகு தமிழில் நாள்தோறும் உலா வருகின்றன. பாடு பொருள்கள் மிக எளிதில் மக்களால் புரிந்து கொள்ளப் படுகின்றன.

  இவையல்லாமல் தனி உருப்படிகளுக்கான பண்டைய ஆடல் மரபுகளோடு, மக்களை ஈர்க்கும் வகையில் குறத்தி நடனம், மயில் நடனம், பாம்பு நடனம், கரகாட்டம், காவடியாட்டம் போன்ற வடிவங்களும் பெரிதும் வரவேற்கப்படுகின்றன.

 தொன்மைமிகு நாட்டியத் தமிழ் இன்று செழித்து வருகின்றது. மக்களிடம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்று வருகிறது. ஆடலாசான்கள் விரும்பி கற்பிக்கின்றனர். மாணவர்கள் பொருள் உணர்ந்து கற்கின்றனர். பார்வையாளர் மகிழ்ந்து பாராட்டுகின்றனர். நாட்டியத்தமிழ் மூலம் முத்தமிழ் கூறுகளும் செழித்து வளர்கின்றன.

 ******

 

 
Related News
  • யாழ்ப்பாணத்து ஓவியங்களின் சமகால வெளிப்பாடு

  • தமிழ் இலக்கிய, ஓவியத் துறைகளுக்கிடையே நடந்த ஊடாட்டங்கள்

  • இசைத்தமிழின் தொன்மையும் தொடர்ச்சியும்

  • ஆவணப்படங்களின் வழி கல்வி விழிப்புணர்வு

  • ஓவியக்கலைக் கோட்பாடுகளும் சோழர் ஓவியமும்
  •   
      
     

    உங்கள் பெயர் *
      தமிழில் தட்டச்சு செய்ய
    உங்கள் கருத்துக்கள் *
    மின்னஞ்சல் முகவரி *

     

    Comments
     
     
     
    Head Image
    முகப்பு கவிதை சிறுகதை கட்டுரை மதிப்புரை தொடர்புக்கு

     Copyright  2009 All Rights Reserved by  www.internationaltamilology.com

    Designed and Hosted by Info World