Head Image
Head Image
முகப்பு கவிதை சிறுகதை கட்டுரை மதிப்புரை தொடர்புக்கு
Select Issue



தேய்ந்த இருக்கை
 

 ஆக்கம்: தேவி

1.
இருகாலிகள் சேர்த்து செய்த
  
நாற்காலி அது......
 
இருக்கச் செய்தார்களோ
 
இருப்பைச் செய்தார்களோ
 
சாமானியனின் இழப்பை
 
இருக்கச் செய்தார்கள்
 
தங்கமும் வைரமும் இழைத்துச்
 
செய்த தச்சன் எப்போதும் இளைத்திருந்தான்
 
அரசனின் பின்பக்கம் எப்போதும்
 
பளபளப்புடன் தேய்ந்திருந்தது
 
தினமவன் சந்தி கழுவும்
 
கழுவானொருவன் "சந்தி தேய்ந்த மன்னன்"
 
என நாடே பரப்பியதில் இனி நின்று கொண்டே
 
பரிபாலனமென்றான்
 
அதிகாரத் திமிருக்காய்
 
அவன் அடக்கி வைத்திருந்த
 
அந்தப்புரப் பெண்கள்
 
அகம் மலரச் சிரித்தார்கள்
 
நெடு நாட்களுக்குப் பிறகு.
 
 
2.
மாமிசக்கடையொன்றினுள்
 
லாவகமாய் கூறிடப்படும் உயிரினைப் போலவே
 
துண்டாடிக் குவிக்கிறாய்
 
என் உணர்வுகளை
 
விதவிதமாகப்புசித்தும்
 
அடங்காத உன் ஆற்றாமைகளை
 
நேர்த்தியாய் அடுக்குகிறாய்
 
என் சதைப்பிண்டத்தின் மேல்
 
ரத்தக்கவிச்சி வீசும்
 
பிணவறையின் துர்நாற்றம் என் மேனியெங்கும் வீச
 
அதிர்ந்து விலகுகிறாய்
 
கெட்ட வார்த்தையொன்றைப் பிரயோகித்த வண்ணம்.........
 
 
3.
தங்கத்தால் இழைக்கப் பட்ட
 
உடலைச் சுமக்க முடியாமல் அமர்ந்திருந்தனர்
 
ராஜனும் ராணியும்
 
அருகிலேயே அமர்ந்திருந்த மந்திரியோ மவுனமாய்
 
சற்றே தள்ளி ஒருக்களித்து நின்றவாறே
 
உறக்கத்தின் வசமாகிறான் விகடகவி
 
அரண்மனை துறந்து ஆரவாரமின்றி
 
 
காற்றும் வெயிலும் பாராமல் காத்திருப்புகளினுள்ளே
 
வெந்து புழுங்கினர் கவனிப்பாரற்று
 
கொள்வார் யாருமற்ற நிசப்தமான முன்னிரவின் கடைசி நிமிடங்களில் அனைவரையும் அள்ளி
 
 கோணிக்குள் அடைத்துக் கொண்டிருந்தான் பொம்மைக்காரன்.

 

 
Related News
  • ராஜலெட்சுமி கவிதைகள்

  •   
     

    உங்கள் பெயர் *
      தமிழில் தட்டச்சு செய்ய
    உங்கள் கருத்துக்கள் *
    மின்னஞ்சல் முகவரி *

     

    Comments
     
     
     
    Head Image
    முகப்பு கவிதை சிறுகதை கட்டுரை மதிப்புரை தொடர்புக்கு

     Copyright  2009 All Rights Reserved by  www.internationaltamilology.com

    Designed and Hosted by Info World